Επιλογή Σελίδας

Του Γιώργου Καραμάνου

Τόνοι μελανιού έχουν χυθεί στην προσπάθεια να εξηγηθεί το πώς και το πόσο το ποδόσφαιρο μπορεί να επηρεάσει όχι μόνο τις μάζες, αλλά και τους ίδιους τους πολιτικούς. Το παιχνίδι έχει τόση δύναμη που από ένα σημείο και έπειτα έχει πάψει να αποτελεί απλά το «όπιο του λαού» και έχει εξελιχτεί σε… αρρώστια των ηγετών. Κάπως έτσι λοιπόν σύσσωμη η κυβέρνηση του Ιράν στα μέσα Ιουνίου του 2014 στήθηκε μπροστά στις οθόνες για το πρώτο μουντιαλικό ραντεβού του ομοσπονδιακού συγκροτήματος της στη Βραζιλία.

Συνέβη μάλιστα στην Βιέννη και αποτέλεσε ό,τι πιο ενδεικτικό για το πως όταν η μπάλα κυλάει, μπορούν να παύσουν τα πάντα. Ακόμα και εάν πρόκειται για τεράστιας σημασίας κουβέντα για το πυρηνικό οπλοστάσιο του Ιράν. Στην πρωτεύουσα της Αυστρίας εκείνες τις μέρες, ο Ιρανός Υπουργός Εξωτερικών, Μοχάμαντ Τζαβάντ Ζαρίφ μαζί με το επιτελείο του, έκανε ένα διάλειμμα από τις διαπραγματεύσεις με τους Αμερικανούς, τους Ρώσους, τους Ισραηλινούς και τον Ο.Η.Ε. ολόκληρο, ώστε να παρακολουθήσει το ματς της χώρας του με τη Νιγηρία.

Η συγκεκριμένη εικόνα έχει αναμφίβολα δύναμη μεγαλύτερη των 1.000 λέξεων.

Την ίδια ακριβώς στιγμή, πίσω στην πατρίδα ο ίδιος ο επικεφαλής της Ισλαμικής Δημοκρατίας έκανε επίσης διάλειμμα για τον ίδιο λόγο. Ο πρόεδρος μάλιστα φρόντισε να κοινωνήσει αυτό το ενδιαφέρον του για το παιχνίδι, κάνοντας κάτι πρωτοποριακό. Ο ίδιος ανέβασε φωτογραφία του στο twitter, στην οποία απεικονίζεται να κάνει κάτι που δεν έχει συμβεί ποτέ στο παρελθόν και που δεν συνάδει με τη γενικότερη κουλτούρα και νοοτροπία της εν λόγω χώρας. Ο Χασάν Ροχανί φορώντας αθλητική περιβολή στήθηκε στον καναπέ του και πανηγύρισε την ισοπαλία του Ιράν με πρωτοποριακό τρόπο για τον συντηρητισμό που κυριαρχεί στα εδάφη της παλιάς Περσίας. «Είμαι υπερήφανος για τα παιδιά μας και πιστεύω ότι αυτός ο βαθμός δεν ήταν ο μοναδικός, αλλά θα ακολουθήσουν κι άλλοι», ήταν η συνέχεια που έδωσε σε «τιτίβισμα» του μετά το ματς.

Το φοβερό λοιπόν με την περίπτωση του Ροχανί ήταν ότι εκείνη τη στιγμή γινόταν ο πρώτος κληρικός ηγέτης της χώρας που εμφανίστηκε χωρίς την θρησκευτική ενδυμασία του. Στο παρελθόν, από την θρησκευτική επανάσταση του 1979 και τον Αγιατολάχ Χομεϊνί, κανείς δεν είχε τολμήσει κάτι ανάλογο. «Οφείλουμε να γίνουμε πιο ανοιχτόμυαλοι», ήταν η αιτιολόγηση του προέδρου, ο οποίος έκανε και την καινοτομία με τη χρήση social media, ώστε να παρουσιάσει αυτή την άποψη του για το κάτι καινούργιο.

Βέβαια την ίδια στιγμή, η αστυνομία οδηγούσε τον λαό στην απόλυτη αντίφαση στην Τεχεράνη  και τις άλλες μεγάλες πόλεις του Ιράν, καθώς περιπολούσε σε καφετέριες και εστιατόρια. Από καιρό είχε απαγορεύσει να μην τοποθετήσουν γιγαντοοθόνες, ώστε να μην μαζεύεται κόσμος, υπό τον φόβο διατάραξης της τάξης και τυχόν εστία αντιδράσεων κατά του καθεστώτος. Το ίδιο ακριβώς σκηνικό λοιπόν επαναλήφθηκε την περασμένη Τρίτη. Το ομοσπονδιακό συγκρότημα που προπονεί ο Κάρλος Κεϊρόζ, νίκησε 2-0 το Ουζμπεκιστάν και έγινε το δεύτερο μετά τους Βραζιλιάνους που προκρίθηκε για το Μουντιάλ της Ρωσίας το επόμενο καλοκαίρι.


Η ομάδα Περσέπολις τη δεκαετία του 1970



Η τωρινή Εθνική Ιράν
 

Το θέμα όμως αυτή τη φορά δεν ήταν οι περιπολίες για τους άντρες, μα αυτό που συμβαίνει στη χώρα με τα σπορ γενικότερα και τις γυναίκες. Ενώ τα θηλυκά μπορούν να αθληθούν, πάντα με μαντήλα φυσικά, δεν μπορούν να παρακολουθήσουν κανένα άθλημα από την εξέδρα ή ακόμα και από την τηλεόραση, καθότι θεωρείται απρεπές. Η υπόθεση επανήλθε στην επικαιρότητα αμέσως μετά την πρόκριση και από τον αρχηγό της Εθνικής ανδρών. Ποιος είναι αυτός; ο Μασούντ του Πανιωνίου. Μάλιστα ο Ιρανός μέσος έκανε κάτι ακραίο και γενναίο, καθώς έδινε το χέρι στον Ροχανί μέσα στο προεδρικό μέγαρο. Τόλμησε να του πει μπροστά στους δημοσιογράφους ότι: «Κάποια στιγμή θα πρέπει να επιτραπεί στις γυναίκες να μπαίνουν στα γήπεδα».

Πριν την Επανάσταση πάντως συνέβαινε. Υπήρχε και μία εξαιρετική γυναικεία ομάδα η Περσέπολις, η οποία έχει στηθεί και πάλι, αλλά με τα κορίτσια να παίζουν φορώντας το hijab. Το ίδιο ισχύει και με το αντίστοιχο Εθνικό συγκρότημα (από το 2005 δίνει αγώνες), το οποίο το 2011 τιμωρήθηκε για τρία χρόνια εκτός αγώνων, εξαιτίας του hijab, το οποίο πλέον όμως έχει επιτραπεί. Το σοβαρό ωστόσο, δεν είναι το τι φορούν οι γυναίκες όταν παίζουν, αλλά το ότι θα πρέπει μπορούν να δουν έναν αγώνα βόλεϊ, μπάσκετ, ποδοσφαίρου. Σίγουρα λοιπόν είναι θετικό ότι κοτζάμ κληρικός πρόεδρος εμφανίστηκε κάποτε με φόρμα, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι στην πατρίδα του, όπου τα στερεότυπα υπερτερούν της λογικής, εξακολουθεί να υφίσταται η απαγόρευση και η αλήθεια είναι ότι ακόμα και εκείνος δεν θα μπορούσε να κάνει πολλά…

Follow me: @jorgekaraman

Πηγή: Gazzetta – Four Four Two

Pin It on Pinterest

Shares
Share This
Εγγραφή στο Νewsletter

Εγγραφή στο Νewsletter

Εισάγετε το email σας και λάβετε πρώτοι όλα τα τελευταία νέα γύρω από τον αθλητισμό της Πιερίας.

Μόλις γίνατε συνδρομητής στη mailing list μας!