Επιλογή Σελίδας

Επιμέλεια, Θανάσης Κρεκούκιας

Yahora que? Και τώρα τί, που λένε και οι Ισπανοί. Μια ολόκληρη εποχή τελείωσε χθες και επίσημα, από τη στιγμή που οι τρεις πλευρές, δηλαδή ο Κριστιάνο, η Ρεάλ Μαδρίτης και η Γιουβέντους ανακοίνωσαν ότι ο Πορτογάλος αφήνει την Ισπανία για να συνεχίσει στην Ιταλία και το Τορίνο. Μετά από εννέα ολόκληρα χρόνια, ο CR7 αποφάσισε να κλείσει τον κύκλο του στους «μερένγκες» και να αναζητήσει μια νέα πρόκληση στην καριέρα του. Ο Ρονάλντο δεν είναι φυσικά ο οποιοσδήποτε παίκτης που αναχωρεί από μια ομάδα. Το κενό του δεν είναι καθόλου εύκολο να αναπληρωθεί, ίσως να είναι και αδύνατο, αφού μιλάμε για έναν από τους κορυφαίους στον κόσμο. Από την άλλη, η Ρεάλ δεν είναι οποιαδήποτε ομάδα, ώστε να «λυγίσει» λόγω της αναχώρησης ενός παίκτη της, ακόμα και αν αυτός υπήρξε το απόλυτο σημείο αναφοράς την τελευταία δεκαετία. Οπωσδήποτε όμως, οι «μπλάνκος» βρίσκονται πλέον σε ένα πολύ δύσκολο, όσο και περίπλοκο σταυροδρόμι, αφού πέραν της «απώλειας» του Κριστιάνο, υπάρχουν πολλά ακόμα γεγονότα, τα οποία διαμορφώνουν μια πραγματικότητα ικανή να προβληματίσει στη διαχείρισή της, τουλάχιστον στο άμεσο μέλλον. Ας δούμε όμως τα πράγματα πιο αναλυτικά.

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ «ΠΥΛΩΝΕΣ», ΕΜΕΙΝΕ Ο ΕΝΑΣ


Πέρεθ, Κριστιάνο και Ζιντάν. Μέσα σε ένα μήνα, οι δυο τελευταίοι αναχώρησαν από τη Ρεάλ.

Ξεκινάμε με το δεδομένο ότι οι δυο από τους τρεις βασικούς «πυλώνες» της Ρεάλ Μαδρίτης τα τελευταία χρόνια, δεν υφίστανται πλέον. Ο Ζινεντίν Ζιντάν και ο Κριστιάνο Ρονάλντο αναχώρησαν από το Τσαμαρτίν, αφήνοντας τον τρίτο πυλώνα, δηλαδή τον πρόεδρο του συλλόγου, Φλορεντίνο Πέρεθ, να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά, αποκαθιστώντας την ισορροπία στην ομάδα του με λύσεις που πρέπει να αποδώσουν άμεσα. Η αλήθεια είναι ότι πριν ενάμιση μήνα, λίγο πριν τον τελικό του Champions League, τίποτα δεν προμήνυε ότι η Ρεάλ θα έμενε χωρίς τον προπονητή και τον σούπερ σταρ των μεγάλων επιτυχιών της τελευταίας πενταετίας. Ο Ζιζού, παρά το γεγονός ότι είχε χάσει πρωτάθλημα και κύπελλο στην Ισπανία, είχε πετύχει να οδηγήσει τους «μερένγκες» στον τρίτο σερί τελικό του ChL, με τον τίτλο του φαβορί να τον ακολουθεί για μια πιθανή τρίτη σερί κατάκτηση του τροπαίου. Ο Κριστιάνο ήταν για μια ακόμα χρονιά ο μεγάλος πρωταγωνιστής του τουρνουά, έχοντας πετύχει 15 γκολ σε αυτή την πορεία. Ο θρίαμβος με το 3-1 επί της Λίβερπουλ στο Κίεβο, με την «decimotercera», μετέτρεψε αυτόματα μια εν δυνάμει αποτυχημένη σεζόν (στην περίπτωση που η Ρεάλ δεν έφτανε στην κατάκτηση), σε απόλυτα πετυχημένη.

Μόλις έληξε ο τελικός, τη στιγμή που όλοι οι «μερένγκες» γιόρταζαν σε Ουκρανία και Ισπανία, ήρθε το πρώτο «χτύπημα» με τη δήλωση του ίδιου του Κριστιάνο, πριν καν προλάβουν οι συμπαίκτες του να παραλάβουν το τρόπαιο: «Ήταν ωραία εμπειρία που αγωνίστηκα στη Ρεάλ, σε λίγες μέρες θα δώσω μια απάντηση στους φιλάθλους μας, οι οποίοι πράγματι βρίσκονται στο πλευρό μου». Ήταν το πρώτο σοκ, αλλά πολύ σύντομα έσκασε η δεύτερη βόμβα. Στις 31 Μαΐου, πέντε μόλις μέρες μετά τον τελικό, ο Ζιντάν ανακοίνωσε ότι δε θα συνέχιζε στον πάγκο των «μπλάνκος». Ο πλήρης αιφνιδιασμός από τον Γάλλο, που πρόσφερε έναν τεράστιο πονοκέφαλο στον Πέρεθ, ο οποίος ήταν υποχρεωμένος να βρει άξιο αντικαταστάτη. Οι πρώτες προσπάθειες σταμάτησαν πάνω σε συνεχόμενα «όχι» από όλους τους υποψήφιους: Λεβ, Κλοπ και Ποτσετίνο αρνήθηκαν, αφήνοντας χωρίς εναλλακτικές τον Φλορεντίνο. Τελικά, ο πρόεδρος της Ρεάλ αποφάσισε να δώσει τα κλειδιά στον Τζούλεν Λοπετέγκι, εκλέκτορα της Εθνικής Ισπανίας, ανακοινώνοντας τη συμφωνία 72 ώρες πριν την έναρξη του Μουντιάλ. Ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίστηκαν τόσο ο ίδιος όσο και ο Λοπετέγκι την όλη ιστορία, οδήγησε την ισπανική ομοσπονδία στην απόλυση του Βάσκου από τη Roja.


Η επίσημη παρουσίαση του Κριστιάνο πριν εννέα χρόνια στο κατάμεστο «Μπερναμπέου».

Παράλληλα όμως με αυτή την υπόθεση, εξελισσόταν και εκείνη του Κριστιάνο, στα παρασκήνια φυσικά, αλλά με γοργούς ρυθμούς. Ο Πορτογάλος, που ποτέ δεν είχε μια αγαστή σχέση με τον Πέρεθ (κάτι αμφίδρομο, αφού και ο πρόεδρος της Ρεάλ ποτέ δεν τον συμπάθησε ιδιαίτερα, επειδή δεν αποτελούσε δική του μεταγραφή αλλά του Ραμόν Καλντερόν), είχε δουλέψει μέσα στο μυαλό του τους τελευταίους μήνες την πιθανότητα να αναχωρήσει αυτό το καλοκαίρι από τη Μαδρίτη. Η σημαντικότερη αιτία ήταν το γεγονός ότι παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις τόσο του ίδιου όσο και του μάνατζέρ του, τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, για ραντεβού με τον Πέρεθ, ώστε να συζητηθεί η αναπροσαρμογή των απολαβών του, δεν υπήρξε η παραμικρή ανταπόκριση από τον πρόεδρο. Ο Κριστιάνο, πολύ περισσότερο μετά τα νέα συμβόλαια του Νεϊμάρ στην Παρί (37 εκ. ευρώ) και του Μέσι (45 εκ. ευρώ), θεωρούσε ότι έπαιρνε πολύ λιγότερα από την πραγματική του αξία (21 εκ. ευρώ). Ο Φλορεντίνο, αμέσως μετά τον τελικό του ChL του 2017, είχε υποσχεθεί στον Ρονάλντο συνάντηση για να λυθεί το θέμα, όμως από εκεί και μετά, απέφυγε συστηματικά να το πράξει, απογοητεύοντας τον παίκτη.

Οι πληροφορίες από την Ισπανία λένε, ότι πριν από ένα δεκαήμερο, ο Πέρεθ ενημέρωσε την πλευρά του Κριστιάνο πως ήταν διατεθειμένος να προχωρήσει σε αναπροσαρμογή των απολαβών του, όμως το γυαλί όχι απλώς είχε ραγίσει, αλλά είχε σπάσει. Σε όλα αυτά, μπορούμε να προσθέσουμε και τη δικαστική διαμάχη του Πορτογάλου με την ισπανική εφορία, μια υπόθεση στην οποία ο Ρονάλντο θεώρησε ότι δεν είχε τη στήριξη που θα ήθελε από τον σύλλογο, πιστεύοντας ότι η Ρεάλ και κυρίως ο Πέρεθ, τον άφησαν εκτεθειμένο και τελείως μόνο του να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Κάπως έτσι, ο Ζόρζε Μέντες πήρε το «οκ» από τον πελάτη του και βγήκε στη γύρα. Οι ομάδες που θα ήθελαν αλλά και θα μπορούσαν να αποκτήσουν τον Κριστιάνο, ήταν λίγες και γνωστές. Παρί, Γιουνάιτεντ και μια-δυό ακόμα. Τελικά η Γιούβε εμφανίστηκε στο προσκήνιο και χωρίς πολλά προβλήματα, είχαμε τη συμφωνία για τετραετή συνεργασία έναντι 30 εκατομμυρίων ευρώ το χρόνο. Βέβαια, ο Φλορεντίνο, για να δώσει το δικό του «οκ», ώστε να πραγματοποιηθεί η μεταγραφή, απαίτησε από τον Πορτογάλο να ξεκαθαρίσει ότι ήταν εκείνος που ήθελε να φύγει από τη Ρεάλ και όχι ο σύλλογος ο υπεύθυνος για την αναχώρησή του.

Ο ΦΛΟΡΕΝΤΙΝΟ ΠΕΡΕΘ ΚΑΙ Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΡΕΑΛ


Λοπετέγκι και Πέρεθ στην επίσημη παρουσίαση του πρώτου.

Ο πρόεδρος των «μπλάνκος» δεν ήθελε με τίποτα να περάσει στην ιστορία ως εκείνος ο οποίος «έδιωξε» τον μεγάλο σταρ και το πέτυχε. Κάπως έτσι ολοκληρώθηκε ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια στην ιστορία της Ρεάλ, αφού ο Κριστιάνο δεν είναι μόνο το σημείο αναφοράς του συλλόγου τα τελευταία εννέα χρόνια, αλλά ένα αιώνιο σύμβολο της «βασίλισσας», δίπλα στο οποίο μπορεί να τοποθετηθεί μόνο ο Αλφρέδο Ντι Στέφανο. Αν θελήσουμε να αξιολογήσουμε την απόφαση του Φλορεντίνο να παραχωρήσει τον Κριστιάνο, δεν μπορούμε να πούμε ότι έκανε κάποιο μεγάλο λάθος. Ο Πορτογάλος, αν και μέχρι σήμερα συνεχίζει να αγωνίζεται στο υψηλότατο επίπεδο, «περπατάει» ήδη στα 34 και επειδή ο χρόνος δεν συγχωρεί, είναι σίγουρο ότι κάποια στιγμή θα ξεκινήσει η πτώση. Όσο άψογος επαγγελματίας και τεράστιος παίκτης και αν είναι ο CR7, ο Πέρεθ δεν ήθελε να «υποθηκεύσει» το άμεσο μέλλον της Ρεάλ και κυρίως το ταμείο της (αφού αν συνέχιζε ο Ρονάλντο, σίγουρα θα του γινόταν αύξηση), σε μια αβέβαιη πορεία, που ίσως εμφάνιζε κάποια στοιχεία παρακμής, τα οποία τότε θα ήταν αδύνατο να αντιμετωπίσει η διοίκηση, αφού θα δεσμευόταν από την υπογραφή της στο συμβόλαιο.

Ωραία λοιπόν, ο Κριστιάνο έφυγε, το κεφάλαιο αυτό έκλεισε για τη Ρεάλ, το μεγάλο ερώτημα είναι πλέον πώς θα τον αντικαταστήσουν οι «μερένγκες» και τί αλλαγές θα φέρει συνολικά η αναχώρησή του στον σχεδιασμό και το αγωνιστικό στιλ της ομάδας. Όπως γίνεται αντιληπτό, όλα εξαρτώνται από τον μοναδικό «πυλώνα» που έμεινε στον σύλλογο, δηλαδή τον Πέρεθ. Αυτός έχει το μαχαίρι, αυτός έχει και το καρπούζι. Στο ταμείο του προστέθηκαν 105 εκ. ευρώ, συν τα 63 εκατομμύρια που εξοικονόμησε από τα τρία χρόνια συμβολαίου που είχε ακόμα ο Κριστιάνο. Πριν συνεχίσουμε όμως με χρήματα και στόχους, ας ξεμπερδέψουμε πρώτα με τα «δεδομένα», ξεκινώντας από τα μετόπισθεν. Ο Κέιλορ Νάβας δεν μπορεί να αισθάνεται σίγουρος για το μέλλον του, αφού υπάρχει περίπτωση να συνεχίσει, αλλά και να αντικατασταθεί. Η Ρεάλ έχει στραμμένα τα μάτια της τόσο στον Κουρτουά (Τσέλσι), όσο και στον Άλισον (Ρόμα) και προς το παρόν κανείς δεν γνωρίζει ποιος θα είναι ο τερματοφύλακας της Ρεάλ στη νέα σεζόν. Η αμυντική τετράδα δεν έχει να φοβάται τίποτα, αφού οι Καρβαχάλ, Σέρχιο Ράμος, Βαράν και Μαρσέλο θα συνεχίσουν ως βασικοί και αναντικατάστατοι.


Μια από τις τελευταίες μαγείες που άφησε πίσω του ο Κριστιάνο. Το εκπληκτικό γκολ που πέτυχε απέναντι στη Γιούβε, την νυν πλέον ομάδα του.

Το ίδιο ισχύει και για την «Αγία Τριάδα» στη μεσαία γραμμή. Κρόος, Μόντριτς και Κασεμίρο θα συνεχίσουν να αποτελούν το σημείο αναφοράς στα χαφ. Οπότε, όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, όλα έχουν να κάνουν με την επίθεση και γενικότερα με τους προωθημένους. Φυσικά είναι προφανές ότι μετά από πέντε χρόνια, έπαψε να υφίσταται το περίφημο BBC, αφού το «C», δηλαδή ο Κριστιάνο, έφυγε για άλλες πολιτείες. Το θέμα είναι ότι αυτή τη στιγμή δεν γνωρίζουμε τί ακριβώς θα συμβεί με τους άλλους δυο, δηλαδή τον Μπενζεμά και τον Μπέιλ. Ο Γάλλος επιθετικός έκανε μια αινιγματική ανάρτηση πριν λίγες ώρες, ευχαριστώντας την ομάδα και τους φιλάθλους, κάτι που έμοιαζε με αποχαιρετισμό. Είναι γνωστό ότι ο Κάρλο Αντσελότι τον θέλει στη Νάπολη και μάλλον θα αποχωρήσει και αυτός από τη Ρεάλ, κάτι που μας αφήνει μόνο με το ένα «Β», δηλαδή τον Μπέιλ. Το πόσο απρόβλεπτο είναι το ποδόσφαιρο, αποδεικνύεται από το γεγονός ότι πριν δυο μήνες όλοι θεωρούσαν ότι εκείνος που θα έφευγε το καλοκαίρι, θα ήταν ο Ουαλός, αλλά τελικά όλα δείχνουν να ανατρέπονται. Ο παίκτης που αγοράστηκε το 2013 από τον Φλορεντίνο, για να γίνει στο μέλλον ο διάδοχος του Κριστιάνο, φαίνεται ότι τελικά θα συνεχίσει στους «μερένγκες», έχοντας μια πρώτης τάξης – τελευταία – ευκαιρία να αποδείξει αν πράγματι μπορεί να ηγηθεί της Ρεάλ στα επόμενα χρόνια.

Η αξία του είναι δεδομένη, δεδομένη είναι όμως και η έφεσή του στους συχνούς τραυματισμούς. Παίρνοντας ως δεδομένη και την αναχώρηση του Μπενζεμά, αυτό σημαίνει ότι η πρωταθλήτρια Ευρώπης πρέπει να προχωρήσει σε συγκεκριμένες κινήσεις, ώστε να εμφανιστεί ανταγωνιστική και του χρόνου. Όλοι – και κυρίως οι φίλοι της Ρεάλ – περιμένουν από τον Πέρεθ να προχωρήσει σε μεταγραφές, οι οποίες θα πρέπει και να εντυπωσιάσουν, αλλά και να έχουν ουσία. Φυσικά μιλάμε για «galácticos», παίκτες δηλαδή πρώτης γραμμής, όπως μας έχει συνηθίσει ο πρόεδρος των «μπλάνκος». Στην ουσία, αυτό το καλοκαίρι θυμίζει πολύ εκείνο του 2009, όταν δηλαδή ο Φλορεντίνο ανέλαβε για δεύτερη φορά την προεδρία του συλλόγου της Μαδρίτης. Τότε στο Τσαμαρτίν είχαν έρθει ο Κριστιάνο (είχε συμφωνήσει έναν χρόνο πριν), ο Κακά και ο Μπενζεμά. Κάτι ανάλογο αναμένεται να δούμε και φέτος, με τους στόχους πάντως να είναι αρκετά περιορισμένοι, άρα και συγκεκριμένοι. Έχουμε και λέμε λοιπόν, Αζάρ, Μπαπέ, Νεϊμάρ και Κέιν. Ας προσθέσουμε στη λίστα και τον Σαλάχ, αν και η περίπτωση του Αιγύπτιου φαντάζει πολύ δύσκολη, αφού ανανέωσε πριν λίγο καιρό με τη Λίβερπουλ.

ΟΙ ΜΕΤΑΓΡΑΦΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΩΝ «ΜΕΡΕΝΓΚΕΣ»


Το περίφημο BBC δεν υφίσταται πλέον και ο Φλορεντίνο Πέρεθ ψάχνει τους νέους «galácticos» της Ρεάλ.

Χωρίς Κριστιάνο και αν προστεθεί και ο Μπενζεμά στις αποχωρήσεις, ο Πέρεθ θα πρέπει να αγοράσει δυο παίκτες, έναν σέντερ φορ και έναν ακόμα επιθετικό. Το πρόβλημα του προέδρου της Ρεάλ είναι ότι οι σύλλογοι στους οποίους ανήκουν οι παίκτες που θέλει να πάρει, γνωρίζουν την «ανάγκη» των «μερένγκες» και θα θελήσουν να το εκμεταλλευτούν στο έπακρο, ώστε να βγάλουν το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος. Κάτι ανάλογο με την «παγίδα» στην οποία έπεσε πέρυσι η Μπαρτσελόνα, όχι για τους ίδιους λόγους, αλλά με μεγάλη ομοιότητα στην τελική ουσία του πράγματος. Ας δούμε τώρα την καθεμία περίπτωση ξεχωριστά, ξεκινώντας από το δίδυμο της Παρί. Η μετακίνηση του Μπαπέ είναι αυτή που παρουσιάζεται ως η πιο ελκυστική για τους φίλους της Ρεάλ, αλλά και η πιο δύσκολη, γιατί φαντάζει σχεδόν αδύνατο οι Παριζιάνοι να θελήσουν να παραχωρήσουν το μεγαλύτερο κεφάλαιό τους, ακόμα πιο μεγάλο και από εκείνο του Νεϊμάρ. Το κορυφαίο «next big thing» του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, για το οποίο πέρυσι το καλοκαίρι ο Αλ Κελαϊφί ξόδεψε ένα καράβι λεφτά, πολύ δύσκολα θα καταλήξει στη Μαδρίτη.

Ακόμα και αν υποθέσουμε ότι η Παρί τον «τιμολογήσει», το ποσό που θα ζητηθεί, θα είναι οπωσδήποτε αστρονομικό, ίσως απαγορευτικό ακόμα και για το θησαυροφυλάκιο της Ρεάλ. Αντίθετα, πιο προσιτή φαντάζει η περίπτωση του Νεϊμάρ. Η Παρί έχει καταλάβει ότι έχει να κάνει με έναν ανώριμο – στον χαρακτήρα – παίκτη και δεν είναι καθόλου απίθανο να έχει κουραστεί τόσο πολύ από τα τερτίπια του, ώστε να αποφασίσει να τον παραχωρήσει, ακόμα και να τον «ξεφορτωθεί». Το ποσό και εδώ θα είναι πολύ υψηλό, νομίζω όμως ότι η τιμή του θα είναι σαφώς μικρότερη από εκείνη του Μπαπέ. Θα μπορούσαμε να τον υπολογίσουμε γύρω στα 250 εκατομμύρια ευρώ, ίσως και λίγο παραπάνω. Και μην ξεχνάμε, ότι αν η Παρί πουλήσει τον Βραζιλιάνο, τότε θα εισπράξει ένα τέτοιο ποσό, που θα την βοηθήσει να ξεμπερδέψει με τα προβλήματα που έχει με την UEFA, λόγω του FFP (Financial Fair Play). Περνάμε στον Χάρι Κέιν, την πιο «εύκολη» περίπτωση για τον σχεδιασμό της Ρεάλ. Οι σχέσεις της «βασίλισσας» με την Τότεναμ είναι άριστες, στο παρελθόν οι Ισπανοί έχουν αγοράσει τον Μπέιλ και τον Μόντριτς, οπότε αν πράγματι θελήσουν να αποκτήσουν τον Κέιν, τότε δεν θα συναντήσουν προβλήματα, με τον Άγγλο επιθετικό να κοστολογείται γύρω στα 200 εκ. ευρώ.


Να κάτι που σίγουρα θα μας λείψει από την επόμενη σεζόν…

Και ολοκληρώνουμε με τον Εντέν Αζάρ, μια ακόμα δύσκολη περίπτωση, εκεί όμως όπου ο Βέλγος θα είναι σύμμαχος των «μερένγκες», αφού έχει δηλώσει κατ’ επανάληψη ότι θέλει να αγωνιστεί στη Ρεάλ. Ο Αζάρ θα μπορούσε να καταλήξει στη Μαδρίτη με ένα ποσό γύρω στα 180 εκ. ευρώ. Σε ό,τι αφορά τις θέσεις στις οποίες θα ενισχυθούν οι «μπλάνκος», αυτές είναι γνωστές. Ο Κέιν θα ήταν σέντερ φορ, ο Μπαπέ επιθετικός στη δεξιά πλευρά, ο Νεϊμάρ επιθετικός στην αριστερή πλευρά και ο Αζάρ τόσο στα άκρα, όσο και πίσω από τον επιθετικό (mediapunta) ή ακόμα και ως δεκάρι. Όπως γίνεται αντιληπτό, αν φύγει ο Μπενζεμά, ο Κέιν θα ανέβει αμέσως στην κορυφή της λίστας, αλλά όπως ήδη είπαμε, στην περίπτωση που αναχωρήσει τελικά ο Γάλλος, ο Πέρεθ θα πρέπει να αποκτήσει οπωσδήποτε δυο παίκτες. Κανείς φυσικά δεν μπορεί να αποκλείσει και κάποιον άλλο παίκτη για τον οποίο ενδεχομένως να ενδιαφερθούν οι «μερένγκες», πάντως η βασική λίστα είναι αυτή. Στις εναλλακτικές λύσεις τώρα, η Ρεάλ έχει σημαντικό βάθος στον πάγκο, πρώτα-πρώτα με το Plan b, δηλαδή τους Ίσκο, Λούκας και Ασένσιο στα χαφ, συν τον Κόβατσιτς, ο οποίος όμως έχει εκδηλώσει την επιθυμία του να φύγει. Εκεί υπάρχει και ο Θεβάγιος που αποκτήθηκε πέρυσι, αλλά δεν πήρε πολλές ευκαιρίες από τον Ζιντάν.

Στην άμυνα υπάρχουν ο νεοαποκτηθείς Οδριοθόλα, ο Τεό, ο Βαγέχο και ο Νάτσο. Ο κορμός υπάρχει, διορθωτικές κινήσεις όπως του Οδριοθόλα θα γίνουν σίγουρα, αλλά βέβαια αυτό που απασχολεί είναι η γραμμή κρούσης. Η Ρεάλ Μαδρίτης και ο Λοπετέγκι έχουν τη δύσκολη αποστολή να «βρουν» πενήντα γκολ, αυτά δηλαδή που πρόσφερε κατά μέσο όρο κάθε χρόνο ο Κριστιάνο. Το σίγουρο είναι ότι αυτά θα μοιραστούν ανάμεσα στα νέα αποκτήματα και τους ήδη υπάρχοντες παίκτες, όμως αυτό μπορεί να ακούγεται απλό, αλλά δεν είναι καθόλου. Γιατί ο Ρονάλντο δεν έβαζε μόνο γκολ. Ο Πορτογάλος ήταν η προσωποποίηση πολλών πραγμάτων στον αγωνιστικό χώρο. Διέθετε και πρόσφερε πάντα το πνεύμα του νικητή, την ανταγωνιστικότητα στο υψηλότατο επίπεδο, το πείσμα με την καλή έννοια του εγωισμού, τον απόλυτο επαγγελματισμό και φυσικά την ικανότητα να καθορίζει το αποτέλεσμα ενός αγώνα με μια κίνηση, μια ευκαιρία, μια φάση, ακόμα και αν βρισκόταν στην κακή του μέρα. Με την αναχώρησή του, όλα αυτά τα στοιχεία θα λείψουν – άλλα λιγότερο και άλλα περισσότερο – από τη Ρεάλ και εκεί ο μεν Λοπετέγκι θα πρέπει να τα εμπνεύσει στους παίκτες του (κυρίως στους νέους και τους νεοαποκτηθέντες), οι δε «παλιοσειρές» θα πρέπει να τα μεταδώσουν στους υπόλοιπους μέσα στον αγωνιστικό χώρο.


Ασένσιο, Λούκας και Ίσκο θα συνεχίσουν να αποτελούν το αξιόπιστο Plan B, με αναβαθμισμένο σίγουρα ρόλο, της Ρεάλ Μαδρίτης.

Περνάμε τώρα σε ένα άλλο σημαντικό «κεφάλαιο», αυτό του αγωνιστικού στιλ της μετά Κριστιάνο Ρεάλ. Ο σχηματισμός δεν θα αλλάξει, το 4-3-3 θα συνεχίσει να είναι το βασικό σύστημα, όμως ο προσανατολισμός στην ανάπτυξη θα εξαρτηθεί από τους επιθετικούς παίκτες που θα έρθουν στο Τσαμαρτίν. Μπορεί να δούμε μεγαλύτερη ταχύτητα, μεγαλύτερη ανάπτυξη από τα άκρα (όπως μέχρι πριν λίγα χρόνια, όταν ο Ρονάλντο «αλώνιζε» ακόμα από αριστερά), πιο κάθετο παιχνίδι αν αποκτηθεί ο Αζάρ, πιο φαντεζί κινήσεις αν έρθει ο Νεϊμάρ, περισσότερες σέντρες αν έρθει ο Κέιν κλπ. Όμως οι βασικοί «κανόνες» δεν θα αλλάξουν. Έτσι κι αλλιώς, ο Λοπετέγκι είναι επιθετικογενής προπονητής, θέλει κατοχή και επίσης πίεση ψηλά. Τα δυο μεγάλα ερωτήματα αυτή τη στιγμή είναι πρώτον, ποιοι θα είναι τελικά αυτοί που θα αποκτηθούν (γιατί τότε θα μπορούμε να μιλήσουμε με ακρίβεια για το «νέο» στιλ της Ρεάλ) και δεύτερον, πόση θα είναι η περίοδος προσαρμογής στη νέα εποχή, αφού δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο ήδη υπάρχων βασικός κορμός της ομάδας, έχει συνηθίσει να παίζει με τον Ρονάλντο εδώ και πολλά χρόνια. Μέχρι λοιπόν να ξεκαθαρίσουν οι μεταγραφές των «μερένγκες» και να τους δούμε στις πρώτες επίσημες υποχρεώσεις της νέας σεζόν, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε, είναι απλές υποθέσεις. Σε λίγο καιρό θα μπορούμε οπωσδήποτε να πούμε περισσότερα.

Πηγή: Sport 24

Pin It on Pinterest

Shares
Share This