Του Κώστα Κεφαλογιάννη
Επί σειρά ετών, όταν ο ΠΑΟΚ δεν μπορούσε να κοιτάξει στα μάτια τους μεγάλους της Αθήνας, ακούγαμε διάφορα, για το βάρος της φανέλας, το «ΠΑΟΚάκι» και άλλα τέτοια φαιδρά.
Δημοσιογράφοι και οπαδοί του Ολυμπιακού, της ΑΕΚ και του Παναθηναϊκού, αντιμετώπιζαν – και σε μεγάλο βαθμό αντιμετωπίζουν – το στάτους του ελληνικού ποδοσφαίρου σαν κάτι δεδομένο, σαν ένα θέσφατο τρόπον – τινά, που προέκυψε με …Θεϊκή εντολή και όχι χάρις στα χρήματα ορισμένων ισχυρών ιδιοκτητών.
Λοιπόν, σας έχω νέα. Και οι τρεις προαναφερθέντες, δεν διαθέτουν αξιωματικά βαρύτερη φανέλα από τον ΠΑΟΚ. Έχουν πλουσιότερη τροπαιοθήκη, επειδή πλήρωσαν για να την αποκτήσουν. Είναι τόσο απλό.
Στην ιστορία τους, οι σύλλογοι του τέως ΠΟΚ βρήκαν αφεντικά με χρήμα και ερείσματα, πήραν τίτλους, έχτισαν οπαδική βάση, μεγάλωσαν , έγιναν καθεστώς. Ο ΠΑΟΚ δεν βρήκε ποτέ αφεντικό με χρήμα και ερείσματα, πλην ελαχίστων και σύντομων εξαιρέσεων. Και παρότι έχτισε μια εντυπωσιακή οπαδική βάση, η οποία επί της ουσίας είναι ο κυριότερος λόγος που τον συγκαταλέγουμε στις μεγάλες ομάδες της χώρας, έχει πολύ λιγότερους τίτλους από τους τρεις άλλους και μάλλον πολύ λιγότερους και από όσους άξιζε.
Αλλά κοιτάξτε, τι συμβαίνει τώρα που τα πράγματα άλλαξαν. Ο Αλαφούζος σταμάτησε να βάζει λεφτά στον Παναθηναϊκό. Ο Ιβάν έχει πληρώσει εκατομμύρια για το καλύτερο ρόστερ που είχε ο ΠΑΟΚ στην ιστορία του. Και ως δια μαγείας, η «βαριά φανέλα», αυτή ντε που απέχει έτη φωτός και δεν βλέπει καν τον ΠΑΟΚ, έχει χάσει τρεις συνεχόμενες φορές, εύκολα, από την «ελαφριά φανελίτσα» με τον Δικέφαλο Αετό στο στήθος. Το βράδυ της Δευτέρας δε, η «βαριά φανέλα» ήταν και τυχερή που δεν έφυγε με καμιά πεντάρα στην πλάτη, να βαρύνει λίγο περισσότερο.
Πως έγινε αυτό; Έγινε όπως γίνεται πάντα: το χρήμα, η οργάνωση, η υγεία , εννιά φορές στις δέκα, κερδίζουν την αφραγκία και την ανάγκη που έγινε φιλοτιμία.
Οι Παναθηναϊκοί στην προκειμένη περίπτωση ζουν όσα ζούσαν οι ΠΑΟΚτσήδες για δεκαετίες. Και βλέπουν στην πράξη, πώς όταν έχεις αναξιόπιστη διοίκηση, δεν πας πουθενά, μόνο με το «βάρος της φανέλας». Όλα τα άλλα είναι ιστορίες για αγρίους.
Κοιτάξτε και μια δεύτερη, ενδιαφέρουσα παράμετρο όλων των παραπάνω. Έχω διαβάσει χιλιάδες άρθρα και σχόλια, απαξιωτικά για τον ΠΑΟΚ. Από δημοσιογράφους, από οπαδούς, από δημοσιογράφους – οπαδούς. Από ανθρώπους που διακινούσαν το δόγμα της βαρύτερης φανέλας και το περιέφεραν ως πύρινη ρομφαία απέναντι σε όποιον τολμούσε να ισχυριστεί ότι αυτό, το βάρος της φανέλας δηλαδή, είναι ευθέως ανάλογο – στην Ελλάδα τουλάχιστον – του βάρους του πορτοφολιού του προέδρου.
Από ανθρώπους που όταν ο ΠΑΟΚ έγειρε απαιτήσεις νίκης κόντρα στον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό ή την ΑΕΚ τον αποκαλούσαν αλαζόνα.
Από ανθρώπους που ειρωνεύονται μέχρι σήμερα όσους ΠΑΟΚτσήδες έλεγαν πως ο Σπάθας «απαγόρεψε» στον ΠΑΟΚ του Σάντος να διεκδικήσει το πρωτάθλημα από τον Πολυμετοχικό.
Αίφνης όλοι αυτοί οι άνθρωποι το έριξαν στις ταπεινές, ποδοσφαιρικές αναλύσεις, εντάξει, δεν έγινε και τίποτα, λογικό ήταν, με τόση διαφορά στο μπάτζετ κ.λπ. Μάλιστα. Τώρα φταίει η διαφορά στο μπάτζετ. Όταν κέρδιζε ο ΠΑΟ έφταιγε το βάρος της φανέλας.
Δεν πειράζει παιδιά. Ό,τι πείτε. Η ομάδα του Λουτσέσκου φέτος μιλά στο γήπεδο (και, ευτυχώς, πολύ λιγότερο από πέρυσι έξω από αυτό). Οπότε, εφόσον σας αρέσει η συγκεκριμένη συζήτηση, εξακολουθήστε να ζυγίζετε φανέλες, πλάκα έχει.
Απλώς, ο ΠΑΟΚ δεν προλαβαίνει να συμμετάσχει. Έχει ένα νικηφόρο σερί να συνεχίσει…
Υ.Γ. Οκτώβριο μήνα, προφανώς τίποτα δεν έχει κριθεί. Αλλά ο ΠΑΟΚ -που κόντρα στον Παναθηναϊκό έπαιξε επιτέλους και καλό ποδόσφαιρο- εφόσον δεν χάσει το μυαλό του, κρατά το πρωτάθλημα στα χέρια του. Με έξι βαθμούς διαφορά από ΑΕΚ και Ολυμπιακό, με τη σοβαρότητα που δείχνει σε όλα τα ματς, με το βάθος και την ποιότητα του ρόστερ του, έχει θέσει τις βάσεις για την κατάκτηση του τίτλου από νωρίς. Από εκείνον εξαρτάται αν θα το πάρει ή θα το χάσει. Δεν είναι έπαρση, είναι ρεαλισμός.
Και πέρυσι από εκείνον εξαρτιόταν βέβαια. Και το έχασε. Οπότε, ας περιμένουμε διότι η σεζόν έχει δρόμο ακόμα.
Πηγή: Sport DNA
