Επιλογή Σελίδας

Του Παναγιώτη Παλλαντζά

Ηταν 17 Μαΐου όταν η Κυρία έκανε γνωστό ότι θα λάβει πρόωρο τέλος, αφού είχε συμβόλαιο για ακόμη ένα χρόνο, η συνεργασία με τον Μασιμιλιανο Αλέγκρι, ο οποίος  είναι ένας από  τους πιο επιτυχημένους προπονητές της ιστορίας της, με βάση τους αριθμούς. Το κακό για τον ίδιο, είναι το γεγονός ότι από ένα σημείο κι έπειτα και συγκεκριμένα από τη βραδιά του αποκλεισμού από τον Αγιαξ, η Γιουβέντους κατάλαβε ότι δεν μπορεί να στέκεται μόνο στους αριθμούς πλέον σε ο,τι αφορά το αγωνιστικό κομμάτι. Το καλό για την ομάδα, είναι ότι αποφασίστηκε η αλλαγή στην αγωνιστική φιλοσοφία της και αφού ο μεγάλος στόχος, ο Πεπ Γκουαρδιόλα δηλαδή, δεν ήταν εφικτός για φέτος, προσέλαβε αυτόν που ο ίδιος ο Καταλανος έχει αποθεώσει για το ποδόσφαιρο του…

Μέχρι και πριν λίγες σεζόν πάντως, κάτι τέτοιο έμοιαζε αδύνατο να συμβεί. «Μπορεί να φανταστεί κανείς τον προπονητή της Γιουβέντους να είναι με τη φόρμα ακόμη και στο Santiago Bernabeu», είχε αναρωτηθεί η La Stampa, θέλοντας να δείξει μια διαφορά των Μπιανκονέρι με τη Νάπολι. Όχι ότι δεν είχε συμβεί στο παρελθόν, με τον Μαρτσέλο Λίπι για παράδειγμα, αλλά εκείνα ήταν άλλα χρόνια, λιγότερο… τεχνοκρατικά. Οπως και να έχει, η La Stampa το είχε γράψει αυτό και γενικά είχε ασχοληθεί τόσο με τον Σάρι ώστε να σχολιάζει και τις ενδυματολογικες του επιλογές, επειδή η Νάπολι του Σάρι ήταν αυτή που κόντραρε περισσότερο από  οποιαδήποτε άλλη ομάδα τη Γιουβέντους σε αυτά τα χρόνια που δεν είχε αντίπαλο. Και το είχε κάνει παίζοντας το πιο όμορφο ποδόσφαιρο στην Ιταλία.

Αυτό ήταν το πρώτο και σημαντικότερο παράσημο που πήρε ο Σάρι. Το γεγονός ότι η ομάδα του ήταν ελκυστική ακόμη και για τους ουδέτερους. Αυτό που θέλει να πετύχει τώρα η Κυρία δηλαδή, όχι μόνο για αγωνιστικούς λόγους. Το δεύτερο, όπως προαναφέραμε, ήταν το γεγονός ότι οι Παρτενοπέι κόντραραν όσο μπορούσαν τους Μπιανκονέρι συγκεντρώνοντας κάθε χρόνο, στην τριετία του 61χρονου τεχνικού στον ιταλικό νότο περισσότερους βαθμούς από τον προηγούμενο. Αλλά, εδώ μπαίνουν και δύο… αλλά: Πρώτον, η Νάπολι έκανε κάθε χρόνο ρεκόρ (για την ίδια) συγκομιδής βαθμών, με αποκορύφωμα τους 91 της σεζόν 2017-18, δείχνοντας αδιαφορία για τις άλλες διοργανώσεις. Δεύτερον, για να γίνουν αυτά τα ρεκόρ και να παίξει η ομάδα αυτό το ποδόσφαιρο, το rotation ήταν ελάχιστο. Και τα δύο αυτά «αλλά», δεν μπορούν να ισχύουν τώρα που ο Σάρι είναι στο Τορίνο.

Σε θεωρητικό επίπεδο, αν θέλουμε να το δούμε πολύ απλά το θέμα, η αποστολή του Σάρι δεν πρέπει να είναι πολύ δύσκολη: Αυτό που θέλουν οι Γιουβεντίνοι είναι να δουν ξανά όμορφο ποδόσφαιρο από την ομάδα τους. Αυτό είναι το πρώτο ζητούμενο. Για να συμβεί όμως, θα πρέπει ο νέος προπονητής να έχει κι άλλα πλάνα στο μυαλό του και όχι μόνο το να περνάει η μπάλα συνέχεια από τον… Ζορζινιο (Πιάνιτς). Όπως, επίσης, θα πρέπει να έχει τον τρόπο ώστε να πείσει τους παίκτες του να τον ακολουθήσουν. Ο Ρονάλντο για παράδειγμα, όπως γράφτηκε κάπου, δεν υπάρχει περίπτωση να κάνει τον… Καγιεχον. Είναι πιο εύκολο να κάνει τον Ιγουαΐν, τελειώνοντας τις (πολλές) φάσεις που θα πρέπει να φτιάχνει η ομάδα.

Σχετική εικόνα

Αυτό, άλλωστε, πιστεύει και ο Αριγκο Σάκι, λέγοντας τις προηγούμενες μέρες ότι ο πρώην προπονητής της Νάπολι θα αλλάξει δεν ιστορία της Κύριας, αυτό πιστεύει και ο Ζντενεκ Τζέμαν, λέγοντας ότι «με αυτή την επιλογή για προπονητή στο Τορίνο δεν σταματούν να με εκπλήσσουν».

Αυτοί οι δύο δεν έχουν κοινό με τον Σάρι μόνο την επιθετική φιλοσοφία, αλλά και τα… όχι και τόσο όμορφα συναισθήματα για τους Μπιανκονερι, με τον 61χρονο προπονητή να το δείχνει αυτό με διάφορες δηλώσεις όταν ήταν στη Νάπολι αλλά και με το… υψωμένο δάχτυλο πριν από ένα ματς στο Allianz Stadium.

 Αυτό που τώρα θα είναι το «σπίτι» του, αποδεικνύοντας κι αυτός ότι είναι πολύ εύκολο να κράζεις τη Γιουβέντους ξέροντας ότι θα πάρεις αμέσως με το μέρος σου τη μισή Ιταλία, που λέει ο λόγος, αλλά είναι πολύ πιο δύσκολο να της πεις «όχι» αν σε καλέσει. Και θα φορέσει και κοστούμι, όπως είπε μετά τον τελικό του Europa League…

Πηγή: Gazzetta – Planet Football

Pin It on Pinterest

Shares
Share This